Yeni Vergi Mimarisinde Şirketler Nasıl Pozisyonlanacak?
Torba Kanun Teklifi, Vergi Oranları ve Türkiye’nin Yeni Ekonomik Pozisyonu
Şaban KÜÇÜK – Y.M.M.
Taxia & Taxademy
Torba Kanun sürecinde artık son dönemece girilmiş durumda. 24 Nisan 2026 tarihinde Sayın Cumhurbaşkanı tarafından açıklanan ekonomik paket, 5 Mayıs 2026 tarihinde TBMM gündemine taşındı ve 14 Mayıs itibarıyla komisyonda görüşülmeye başlandı. Süreç yalnızca teknik bir vergi düzenlemesi olarak değil, Türkiye’nin yeni dönemde nasıl pozisyonlanacağına ilişkin stratejik bir dönüşüm sinyali olarak okunmalı.
Komisyon aşamasında özellikle imalat sanayi için gündeme gelen %12,5 kurumlar vergisi oranı dikkat çekici oldu. İlk açıklamalarda ihracatçılar için %9 ve %14 gibi oranlar konuşulurken, daha sonra yaklaşım değişti ve üretim tarafı ön plana çıktı. Bu durum, Türkiye’nin yeniden üretim, sanayi, teknoloji ve katma değer odaklı büyüme modeline yönelmek istediğini gösteriyor.
Teklifte ayrıca Cumhurbaşkanı tarafından belirlenecek endüstri bölgelerinde faaliyet gösterecek nitelikli hizmet merkezlerine yönelik ücret istisnasının 6 kata kadar uygulanabilmesine ilişkin düzenleme de oldukça dikkat çekici. Türkiye’de aktif üretim yapan endüstri bölgeleri düşünüldüğünde, bu yaklaşımın yalnızca vergi avantajı değil; yatırım çekme, bölgesel kümelenme ve teknoloji geliştirme açısından da önemli sonuçları olabilir.
Ancak düzenlemenin en önemli etkisi yalnızca oran değişikliği olmayacak. Asıl önemli başlık, şirket yapılarını ve tedarik zincirlerini yeniden şekillendirme potansiyeli taşımasıdır.
Özellikle satınalma, tedarik zinciri ve operasyon yönetimi tarafında faaliyet gösteren şirketler açısından yeni dönemde şu başlıklar daha fazla önem kazanacaktır:
- Üretim ve ticaret faaliyetlerinin ayrıştırılması
• Grup şirket yapılanmaları
• Dikey entegrasyon modelleri
• Transfer fiyatlandırması etkileri
• Faaliyet bazlı maliyet ve kârlılık analizleri
• NACE kodlarının stratejik önemi
• İhracat odaklı yeniden yapılanmalar
Bir şirket hem üretim hem de ticaret faaliyetini aynı yapı altında sürdürüyor olabilir. Yeni vergi oran farklılaşmaları, bu yapıların yeniden değerlendirilmesini gündeme getirebilir. Ancak burada dikkat edilmesi gereken temel konu, yalnızca vergi avantajı amacıyla yapılan yapay ayrıştırmaların ileride önemli riskler doğurabilecek olmasıdır.
Vergi planlaması artık yalnızca mali işler departmanının konusu değildir. Özellikle büyük ölçekli firmalarda satınalma, operasyon, finans, hukuk ve strateji ekiplerinin birlikte değerlendirme yapması gereken yeni bir döneme giriyoruz.
Türkiye’nin üretim ve ihracat odaklı büyüme hedefi açısından bu yaklaşım önemli fırsatlar sunabilir. Ancak yatırımcı güveni, öngörülebilirlik, finansmana erişim, hukuk güvenliği ve operasyonel sürdürülebilirlik gibi başlıklar da en az vergi oranları kadar belirleyici olacaktır.
Yeni Torba Kanun Teklifi henüz Genel Kurul aşamasında olsa da, şirketlerin bugünden itibaren olası etkileri analiz etmeye başlaması gerekiyor. Çünkü yeni dönemde vergi artık yalnızca muhasebenin değil, stratejinin de konusu haline geliyor.
Şaban KÜÇÜK
Yeminli Mali Müşavir
Taxia & Taxademy